شریعتمداری به نشانه ناراحتی درونی از شرکت در مراسم روز خبرنگار در ساختمان قدیم مجلس به میزبانی احمدی نژاد که روز پنجشنبه برگزار شد، خودداری کرد. شریعتمداری طی مقالاتی به مخالفت با وزارت کردان پرداخت و اعلام کرد مقام معظم رهبری هم درباره او نظری نداده اند اما احمدی نژاد در جلسه رای اعتماد مجلس گفت مقام رهبری با وزرای معرفی شده مخالفتی نکرده است و همین نقل قول هم باعث رای اعتماد به علی کردان شد.
روز بعد شریعتمداری طی یادداشتی احمدی نژاد را به تحریف سخنان مقام رهبری متهم کرد و رای گیری مجلس را مخدوش دانست. از این رو خواستار رای گیری مجدد شد، ولی ساعتی بعد دفتر رهبری با انتشار توضیحی اعلام کرد نقل قول احمدی نژاد خلاف واقع نبوده است. انتشار این توضیح باعث شد روز بعد حسین شریعتمداری با انتشار یادداشتی دیگر از سرمقاله روز گذشته خود ابراز ندامت کرده و از همگان عذرخواهی کند و کلام رهبر را فصل الخطاب دعواها بداند اما با این وجود برخی ابهامات پیش آمد که آیا محمود احمدی نژاد برای گرفتن رای اعتماد از مجلس به شیوه های دیگری - اعتبار گذاشتن از عالی ترین مقام کشور - رو آورده است؟ غلامحسین الهام سعی کرده است با یادداشت خود به این شبهات پایان دهد. وی در بخش هایی از این یادداشت نوشته است؛ دکتر احمدی نژاد هیچ گاه با اتکا به کلام رهبری، در صدد ساکت کردن رقیب برنیامده و شدیداً از اینکه رهبری را هزینه پیشبرد تصمیماتی کند که در شأن دستگاه اجرایی است، پرهیز کرده و پرهیز داده است.
مسوولیت تعیین کابینه با رئیس جمهور است. البته رهبری هرجا که لازم دانسته اند و بدانند، صریح و روشن به مخاطبان تصمیم گیرنده دستورات مولوی یا ارشادی خود را ابلاغ و اعلام می کنند و نیاز به وساطت غیررسمی و سخنان متشابه دیگران نیست.
در مسیر گزینش وزرای اخیر کابینه در مجلس شورای اسلامی، رئیس جمهور برای دفع پیام ها و پیغام های غیررسمی و شبنامه واری که در اذهان جا گرفته بود، رابطه و نسبت خود را و بحثی را که در این ارتباط با رهبر معظم انقلاب داشته اند، توضیح داده اند و بنده نیز که برای اولین بار این سخنان را می شنیدم، هیچ چیزی را جز دریافت این پیام نداشتم که اولاً شناختن همکاران دولت باید به وسیله رئیس جمهور و با دقت لازم صورت پذیرد، ثانیاً مسوولیت این گزینش بر عهده خود رئیس جمهور است، ثالثاً مجلس حق تصمیم گیری دارد و هیچ محدودیتی و اعمال ولایت یا حتی نظری از این جهت صورت نمی گیرد، بلکه این خود رئیس جمهور است که باید مجلس را قانع و مجاب به ارائه رای اعتماد کند، حتی رئیس جمهور این نکته را بیان کرد که این گزینه ها بعد از آن است که با جمع بندی از دریافت ها، خبرها و تحلیل ها به اینجا رسیده است که احتمال اخذ رای اعتماد برای سرپرست های فعلی دو وزارتخانه وجود نداشته است. چگونه ممکن است چنین بیانی در مخاطبان هوشمندی که نمایندگان ملت بزرگ ایران هستند، القای تکلیفی از سوی رهبری کرده باشد تا سلامت و صحت آرای آنان را محل خدشه قرار دهد؟ یا خدای نکرده اجباری معنوی را القا کرده باشد؟
بی تردید در این عرصه هم مسوولیت معرفی و انتخاب، با رئیس جمهور بوده و هست و بر اساس دریافت از سخنان رئیس جمهور و بیانیه دفتر معظم له نه نفی و نه اثباتی از سوی رهبری نسبت به افراد وجود نداشته و مسوولیت رای اعتماد با نمایندگان محترم مجلس بوده است که این مسوولیت از آنان به هیچ وجه قابل سلب نیست. مقدمات این تصمیم گیری نیز از شئون و لوازم کار آنان بوده و مسوولیت آن نیز بر عهده خودشان است. خوشحالیم که بیانیه بجا و به موقع دفتر مقام معظم رهبری به چنین آفتی مجال رشد نداد و رفع شبهه کرد، تا دوستان صدیق نظام و رهبری در میدان طراحی شده مخالفان ولایت فقیه، بازی نکنند و گرفتار نیایند