تشكل دانشجويان مستقل

وقتی در سال اول فعالیت دولت نهم ،‌رييس جمهور مشغول بررسی وزرای پیشنهادی برای وزارت نفت بود و اون سر و صداها راجع به كردان و صادق محصولی و تسلطی برای وزارت نفت پیش اومد و فكر كنم ،‌تسلطی دومین وزیر پیشنهادی رییس جمهور بود كه بعد از حرف و حدیثها در مورد اموالش یا گرین كارت امریكا ،‌از شركت در جلسه رای اعتماد مجلس خودداری كرد و از وزارت انصراف داد ،‌با اون همه شایعه و خبری كه در موردش منتشر شده بود ،‌می گفتم : آدم هیچ وقت نباید خودش رو در معرض قضاوت این آدمها قرار بده كه قدرت بد پدر و مادر آدم رو جلو چشمش میاره !‌
دیروز برای بار دوم دلم برای یك وزیر پیشنهادی تو مجلس سوخت !‌ تا ظهر وقتی اون همه حرف و حدیث راجع به موارد اخلاقی و غیر اخلاقی و مالی در مورد كردان از ترببون مجلس میشنیدیم ،‌فكر میكردم یعنی خدایا !‌روز قیامت هم همینطوریه و قراره جلوی این همه آدم ،‌رسوای جماعت بشی ؟ ولی جلسه بعد از ظهر و دفاع بروجردی از كردان و بعد صحبتهای رییس جمهور و كشاندن پای رهبری به وضعیت تایید صلاحیت وزیر كشور پیشنهادی ، ورق را به نفع كردان برگرداند . داشتم فكر میكردم اگه جای كردان بودم ،‌چكار میكردم ؟ همه میگفتند ما اگه جای كردان بودیم ،‌جلسه بعد از ظهر مجلس رو هم نمی موندیم و میرفتیم پی كارمون ولی ... كردان موند !‌ كردان با تیك های عصبی زیاد توی صورتش تو جلسه موند و به باقی حرفها گوش داد . رییس جمهور هم با استرسی عمیق كه از نحوه تسبیح چرخوندن توی دستش معلوم بود ،‌نشست و با رضایت از رای اعتماد شكننده به وزیر پیشنهادی كشورش ،‌صحن مجلس رو ترك كرد ... حالا دارم به این فكر میكنم كه این رای شكننده به وزیری كه هم شخصیتش جلوی روی همه مردم زیر سوال رفته ،‌هم مدرك تحصیلی و هم اخلاقیاتش و هم ... بگو كل زندگیش دیگه !‌ به چه دردی میخوره ؟ و این وزیر چطوری میتونه وزارتخانه مهمی چون كشور رو با این وضعیت اداره كنه ؟