این روزها در آخرین سال مسئولیت دولت نهم برخی افرادوگروه‌ها با دوری از«تقوای سیاسی » به یكباره تمام عملكرد دولت رازیر سوال می‌برند وسعی دارند این گونه وانمودكنندكه دولت طی سه سال گذشته هیچ نقطه مثبتی درعملكرد خود نداشته است. اظهارات اخیر حسن روحانی در تخطئه دستاوردهای دولت را می توان در همین راستا تحلیل كرد. این دست سیاه‌نمایی‌ها كه باشعار انتخاباتی «پایان بی‌كفایتی در مدیریت» از جانب افراطیون دوم خردادی پیوند خورده صرفا نوعی فضاسازی كاذب به منظور كارگشایی برای انتخابات ریاست جمهوری است. بنابر واقعیات ملموس ومحسوس دردولت نهم خدمت دولت به مردم اگر از دوره‌های گذشته بیشتر نباشد قطعا كمتر نیست.
سعی ما بر این نیست كه به بررسی قبض و بسط پایگاه اجتماعی دولت نهم در سه سال گذشته بپردازیم چرا كه اولا پایگاه اجتماعی غرض نهایی برای هیچ یك از دولتهای جمهوری اسلامی نبوده و ابزاری برای تصحیح روشها و اجرای سیاستها است. ثانیا تمام نظر سنجی های موجود حكایت از تفوق جایگاه احمدی نژاد در افكار عمومی نسبت به رقبای سابق خود دارد و دولت نهم هنوزاین دغدغه را ندارد.
اما گذشت سه سال از عمر این دولت امكان یك ارزیابی منصفانه و فارغ از هرگونه جانبداری را از عملكرد احمدی‌نژاد و كابینه اش در سه ساحت اقتصاد، سیاست و فرهنگ به دست می دهد. مشخصا اعتقاد بر این است كه دولت احمدی نژاد در كنار خدمات بزرگی كه به كشور كرده اشتباهات مدیریتی نیز داشته است. اگر می خواهیم از یك موضع كلان به مسائل كشور بنگریم كه كجا هستیم و به كجا می خواهیم برویم باید به نقد علمی و كارشناسی عملكرد دولت در كنار دیدن نقاط قوت و مثبت دولت بپردازیم. اگر این توفیق را پیدا نكنیم خواسته یا ناخواسته به سوی سیاه نمایی و انتقادات ستیزآلود پیش خواهیم رفت. نقد باید عادلانه، ناصحانه و معطوف به گفتمان مسلط بر جامعه باشد. امروز گفتمان حاكم بر كشور عدالت، پیشرفت و خدمت است. نمی توان هر روز به بهانه ای چوب لای چرخ دولت گذاشت و نیمه خالی لیوان را به جامعه تشنه نشان داد. باید به آرای مردم احترام گذاشت و قضاوت نهایی را به آنها سپرد. عده قلیلی سعی دارند با توسل به عوامل روانی و شبهه افكن تنها بخش خالی لیوان را به معرض نمایش بگذارند و البته «چه خالی می‌روند» چون برخورد صفر یا صد در مخالفت با دولت و سیاه‌نمایی صرف به طور طبیعی واكنش افكار عمومی را برمی‌انگیزد. افكار عمومی با دقت مواضع گروه‌ها و جریانات سیاسی را رصد می‌كند و اندازه اظهارات و شعارهای مختلف را می‌سنجد. شهروندانی كه توفیقات غیر قابل باور هسته‌ای و پیروزی دیپلماتیك دولت در عرصه خارجی را مشاهده می‌كنند در مقابل مواضع مخالفان دولت كه مدعی هستند احمدی نژاد حتی حرف زدن هم بلد نیست! چه قضاوتی خواهند كرد؟
مردم دورترین نقاط كشور كه در دوره‌های گذشته حتی موفق به دیدار فرمانداران خود نمی‌شدند به سفرهای استانی رئیس جمهور و هیئت دولت با چه دیدی می‌نگرند؟
رفتار شیطنت آمیز برخی جرایدنمونه ای از بی اخلاقی در سپهر نقد است كه با انگیزه های پنهان برای انتخابات ریاست جمهوری آینده صورت می‌گیرد.
دولت نهم در سه سال گذشته كارهای بزرگی انجام داده كه دولتهای گذشته به دلیل تبعات احتمالی از اجرای آنها شانه خالی كردند. سهام عدالت به میلیون‌ها تن از دهك‌های پایین جامعه رسیده است تاكنون حتی سود آن نیز به بخش‌هایی از اقشار مستضعف پرداخت شده است. مخالفین دولت چگونه می‌توانند منكر تاثیرات شگرف این طرح جدی در كاهش فاصله طبقات اجتماعی باشند؟
عزم دولت در سهمیه‌بندی بنزین به منظور نهادینه شدن صرفه‌جویی و فرهنگ درست مصرف انرژی، كاهش نرخ سود بانكی، جایگزینی خودروهای فرسوده، اهتمام ویژه دولت به حمل و نقل عمومی در قالب تبصره ۱۳، حركت در مسیر اشتغال با تسهیل مسیر بنگاه‌های كوچك و زود بازده و هزاران طرح و فعالیت دیگری كه همگی حكایت از نشاط و خلاقیت دولت در مسیر خدمت رسانی دارد برای مردم قابل فهم است.
احمدی نژاد از آنجا كه مستظهر به پشتیبانی لایه های مختلف اجتماعی است با جسارتی ستودنی این بار زمین مانده را بر دوش گرفت. البته تاكید بر دستاوردهای این دولت به معنای انكار كمبودها و مشكلات موجود نیست. فشارهای تورمی، معضل مسكن و... برای مردم سنگین است و مشكلات زیادی را در كشور پدید آورده است اما نباید فراموش كرد كه دولت با تمام توان در صدد حل این مشكلات است.
بازی حاصل جمع صفر بازندگان سوم تیر در نوع تعامل خود با دولت، حل المسائل مشكلات كشور نیست بلكه صورت مسئله ها را بیشتر می كند و سرمایه اجتماعی را كاهش می دهد. این نوع بی تقوایی سیاسی در عالم نقد موجد نوعی بی اعتمادی به دولت و حتی حاكمیت است. چه بسا كه ناقدان امروز چند صباح دیگر بر همین كرسی بنشینند. آن روز رسوبات این بی اعتمادی در افكار عمومی برای آنها نیز هزینه های سنگینی به جای خواهد گذاشت.
تقوای سیاسی و سیاست اخلاقی در كنار عقلانیت سیاسی داروی شفابخشی است كه می تواند به نقدهای موجود رنگ هم افزایی و اصلاح بزند و آینده روشن كشور را تضمین كند. عملكرد دولت به محك حركت در “ وادی طولانی،‌ دشوار و پرخطرعدالت” سنجیده می‌شود . شاید مسیر اجرای هیچ شعاری به اندازه عدالت چنین سنگلاخ نباشد. اجرای عدالت، سلاله پاك انسانیت مولای متقیان (ع) را به محراب شهادت كشاند اما بیرق عدالتخواهی برای همیشه بالا رفت تا درآخرالزمان به دست مصلح جهانی حضرت صاحب امر (عج) سپرده شود.