دکتر دکتر فرهاد دانشجو ، رئیس دانشگاه آزاد اسلامی پیامی را به سی و یکمین اجلاس مجمع تشکلهای اسلامی دانشجویان صادر کرد که متن آن بدین شرح می باشد:
ز عشق ناتمام ما جمال یار مستغنی است
به آب و رنگ و خال و خط چه حاجت روی زیبا را؟
حدیث از مطرب و می گو و راز دهر کمتر جو
که کس نگشود و نگشاید به حکمت این معما را
نصیحت گوش کن جانا که از جان دوست‌تر دارند
جوانان سعادتمند ، پند پیر دانا را
این زمین و زمانی که در آنیم همه فرصت خدا داده ای است که فراروی دستان و داستان بلندبالای حیات و هستی مان فراهم آمده است و هرکدام از ما در این کلاس و کارگاه دامنه دار و ناپیداکرانه ، همان اندازه سهیم داریم که دیگری دارد و جوانی در این میان ، نیکوترین و با برکت ترین فرصتی است که انسان در بستر جهان و زمان از آن برخوردار است.
جوانی ، جوانه زندگی است ، جوانه های امید و اشتیاق و عشق و آزاداندیشی ، جوانه های شور و شوق و شادکامی و نشاط ، جوانه های ایمان و آگاهی و پویایی و خداخواهی.
نمی شود تغییر نکرد ، نمی شود تکثیر نشد ، نمی شود جوانه نزد ، نمی شود به برگ و بار ننشست ، نمی شود مهر نورزید ، نمی شود از نو نرویید ، نمی شود زمین و زمان را منتظر نهاد ، نمی شود به خویشتن خدایی خویش نرسید ، نمی شود شیرینی رحمت و پرضای خدای رحمان را نچشید.
باید گشود پنجره ها را
باید به کوچه ها نگران شد
باید سرود زمزمه ها را
با لحظه ها دوباره جوان شد
عزیزان دل من؛
همه موجودات و موجودیت ما شمایید ، تک تک شما وقتی که انگیزه و انگیزش داشته باشید می توانید یه اتاق فکر برای دانشگاه و کشور و جهانتان باشید.
شور و نشاط و برنامه برای رسیدن به مقصد و مقصود داشته باشید ، خودتان را از لا به لای این همه تب و تاب ها و فراز و نشیب های بحرانی برهانید ، به سلامت برسانید و ما را هم برسانید.
من ، دست من
کمک ز دست شما می کند طلب
یک دست بی صداست
ای جوان سر و قد گویی بزن
پیش از آن کز قامتت چوگان کنند
عزیزان من؛
تعریف و بازتعریف هستی و حیات ، پویایی و حرکت کردن و جریان داشتن و جریان آفریدن است.
مسائل نو ، راه حل های نو می طلبد ، با راه حل ها و تفاهم نامه های کهنه و نخ نما شده از دست مشکل ها و مسأله های تازه به تازه نمی توانیم رها شویم ، تولیدی های تازه به تازه ، اگر که نداشتیم از مصرف های تازه به تازه هم باید دست برداریم.
تفاهم ، هم فکری و هم فهمی است و ما پیش از هر چیز لازم داریم که فکر کردن و فهم کردن را به مثابه زیربنایی ترین مهارت های زندگی فرا بگیریم و بیاموزیم.
نمی شود فکر نکرد و نفهمید اما به تفاهم رسید ، ما باید به زبان و تعریف مشترک و هم ذات و هم زاویه برسیم وگرنه تفاهم و یکپارچگی توهمی بیش نمی تواند باشد.
تفاوت درختان در شاخه ها و برگ ها نیست ، در ذات ریشه هاست چرا که این درخت ، درخت ازگیل است و آن درخت ، درخت سیب.
ریشه ها را در ژرفای خاک ، در دل زمین واکاوی باید کرد ، این چیزهایی را که با همین چشم هایمان می بینیم همه آن چیزهایی نیست که هست.
تفاهم به ریشه ها اندیشیدن است ، تفاهم به ریشه ها رسیدن است ، باید دوباره اندیشید ، باید دوباره رسید ، باید دوباره روئید و ما فرصت دیگری در میانه هزاران دیروز و میلیون ها فردا ، جز همین امروز نداریم.


بنده کوچک خدا ، دوستدار و همراه شما
دکتر فرهاد دانشجو
رئیس دانشگاه آزاد اسلامی