عید غدیر خم مبارک

همه جمع شده بودند دریایی از مردم دور تا دور اقیانوس چشم‏های پیامبر (ص) موج می‏زد تا چشم کار می‏کرد نگاه‏هایی بود که بر لب‏های یاقوتی پیامبر (ص) دوخته شده بود. ابرها هم گوش می‏کردند صدای بال فرشته‏ها هم موسیقی متن این صحنه جاودانه بود ناگهان سکوت همه جا را گرفت:

«من کنت مولاه فهذا علی مولاه‏»

صدای دف بود و هلهله که زمین و زمان را پر کرده بود. از دست‏های روشن پیامبر (ص) که بازوان سبز مولا (ع) را به سمت آسمان کشیده بود خطی نورانی به سمت ابدیت کشیده شده بود. همه چشم‏ها تصویر بزرگ‏ترین رخداد تاریخ‏را ثبت می‏کرد سلمان و ابوذر در پوست‏خودشون نمی‏گنجیدند

تمام سختی‏ها آسان شده بود. چقدر دنیا قشنگ بود رنگین‏کمانی از عشق سرتاسر غدیر خم ‏را پر کرده بود خیلی از چشم‏ها بودن که تاب تحمل دیدن نورانیت این لحظات را نداشتن اما هر چه بود عشق بود و عشق بود و عشق.


                       قرآن به جز از وصف علی آیه ندارد
                                                                ایمان به جز از حب علی پایه ندارد

                       گفتم بروم سایه لطفش بنشینم
                                                                 گفتا که علی نور بود ســـایه ندارد