خاتمی می‌آید اگر. . .
پس از خروج كامل اصلاح‌طلبان از حاكمیت در شهریور ۸۴، آنها با تجدید قوا و اصلاح برخی روش‌ها با تشكیل ائتلاف اصلاح‌طلبان برای انتخابات سوم شوراها، استارت ورود به حاكمیت از طریق دموكراتیك را مجددا زدند و مقداری هم در این امر موفق عمل كردند و توانستند وارد شوراهای اسلامی شهر و روستا شدند.
پس از خروج كامل اصلاح‌طلبان از حاكمیت در شهریور ۸۴، آنها با تجدید قوا و اصلاح برخی روش‌ها با تشكیل ائتلاف اصلاح‌طلبان برای انتخابات سوم شوراها، استارت ورود به حاكمیت از طریق دموكراتیك را مجددا زدند و مقداری هم در این امر موفق عمل كردند و توانستند وارد شوراهای اسلامی شهر و روستا شدند.
با این موفقیت نسبی اصلاح‌طلبان در انتخابات شوراها، مرحله دوم برای آنها انتخابات مجلس هشتم تعریف شد و ائتلافی دیگر با همت خاتمی شكل گرفت و تعدادی از فعالان اصلاح‌طلب برای حضور در انتخابات ثبت‌نام كردند اما تنها تعداد اندكی توانستند از فیلتر شورای نگهبان عبور كنند و وارد عرصه انتخابات شوند.
با این بضاعت در عرصه انتخابات مجلس اصلاح‌طلبان توانستند حدود ۷۰ نماینده را وارد مجلس كنند كه این تعداد در مقابل ورود اصلاح‌طلبان به شوراها بسیار كمتر بود. به عقیده تحلیلگران انتخابات مجلس مقدمه‌ای برای انتخابات ریاست‌جمهوری است و جبهه اصلاحات نیز از این رو با تمام كم‌لطفی‌ها پرشور و با حضور حداكثری وارد صحنه انتخابات مجلس هشتم شد تا بتواند با پیروزی نسبی در انتخابات مجلس هشتم راه انتخابات ریاست‌جمهوری را هموارتر كنند كه در عمل این اتفاق رخ نداد و یكی از شروط خاتمی برای بازگشت داشتن حداقل ۱۰۰ نماینده در مجلس بود كه این امر محقق نشد.
شاید اگر اصلاح‌طلبان امروز ۱۰۰ نماینده در مجلس داشتند تصمیم‌گیری خاتمی برای بازگشت به پاستور با تردید همراه نبود.
بعد از آنكه مرحله دوم انتخابات مجلس هشتم پایان یافت و پرونده مجلس هشتم بسته شد، نگاه احزاب و گروه‌های سیاسی هر دو جناح تاثیر‌گذار كشور به سمت انتخابات دهم ریاست‌جمهوری رفت و از آن زمان این موضوع بحث داغ احزاب یا رسانه‌های گروهی است.
یكی از همین بحث‌های داغ در میان اكثریت اقشار جامعه و به خصوص جریان اصلاحات موضوع آمدن یا نیامدن خاتمی است كه اكنون تبدیل به دغدغه اصلی آنها شده است و اكثریت اصلاح‌طلبان بر این عقیده استوار هستند كه اگر رئیس‌جمهور سابق پا به عرصه انتخابات ریاست‌جمهوری بگذارد، آنها قطعا بر سر معرفی یك كاندیدا به اجماع خواهند رسید و همچنین ویژگی دیگر خاتمی رای آوری او در میان اقشار مختلف جامعه است. به همین دلیل هم در ماه‌های گذشته فشارهای زیادی از سوی احزاب، گروه‌ها، جوانان، روزنامه‌نگاران و. . . برای كاندیداتوری خاتمی وجود داشته است اما او تاكنون تصمیمی برای آمدن ندارد اعلام آمدن یا نیامدنش را همچنان به آینده و موكول می‌كند و این بحث را مطرح می‌كند كه آمدنم بستگی به شرایط كشور دارد.
در اینجا این سوال مطرح است كه چرا پس از چهار سال باز اصلاح‌طلبان باید سراغ رئیس‌جمهوری روند كه هشت سال حضور در پاستور را تجربه كرده است و هر چه در چنته داشته است در این هشت سال رو كرده است و چرا اصلاح‌طلبان در این سه سال كه خارج از حاكمیت بودند نتوانستند یك فرد جدید را برای انتخابات ریاست‌جمهوری مطرح كنند؟
این سوالات ضعف‌هایی است كه در جریان اصلاحات وجود دارد و دوستان اصلاح‌طلب باید پاسخ روشنی به آنها بدهند. اما از این موضوع كه گذر كنیم بحث كاندیداتوری خاتمی همچنان در فضای سیاسی كشور سوژه داغ رسانه‌هاست و هر روز هم فشارها به خاتمی برای كاندیداتوری از سوی احزاب و اقشار مختلف جامعه بیشتر و بیشتر می‌شود.
عده‌ای معتقدند كه خاتمی می‌تواند كشور را نجات دهد گروهی دیگر هم معتقدند كه خاتمی اگر بیاید كار فوق‌العاده‌ای نمی‌تواند انجام دهد و نباید از او انتظار كولاك داشته باشیم. با این حال جوانان و روزنامه‌نگاران اصلاح‌طلب هم بسیار از آمدن خاتمی استقبال می‌كنند و با فراخوان‌های اینترنتی و برگزاری تریبون آزاد سعی در جلب نظر خاتمی برای حضور در انتخابات دارند.
اما در شرایط فعلی كه برگزاركنندگان انتخابات (مجری و ناظر) یكدست هستند، آیا صلاح است كه خاتمی بی‌گدار به آب بزند و از الان بگوید كه می‌آیم یا نمی‌آیم؟ در همین چند ماهی كه بحث كاندیداتوری خاتمی مطرح شده است، تخریب‌های رسانه‌ای رقیب علیه خاتمی شروع شده است برای این مسئله از ظرفیت برخی تریبون‌ها كه باید مواضع رسمی كشور را اعلام كند استفاده می‌كند و اگر خاتمی اعلام كند كه می‌آید این تخریب‌ها قطعا به اوج خودش خواهد رسید و قاعدتا خاتمی در صورت حضور باید پیه این تخریب‌ها را به تنش بزند.
تجربه هاشمی‌رفسنجانی در انتخابات نهم ریاست‌جمهوری باعث شده است كه خاتمی برای بازگشتش دچار تردید شود و از این‌رو یك شرط اساسی برای اصلاح‌طلبان تعیین كرده است و آنهم تضمین سلامت انتخابات است زیرا به عقیده سیاسیون، عملكرد دولت نهم در برگزاری دو انتخابات گذشته مقداری شبهه‌انگیز بوده است و این امر نگرانی خاتمی را در پی داشته است و تا زمانی كه این نگرانی‌اش برطرف نشود، قطعا پا به عرصه انتخابات نخواهد گذاشت و اگر این تضمین وجود داشته باشد خاتمی خواهد آمد.
دغدغه دیگر خاتمی این است كه اگر كه بیایم و در انتخابات هم پیروز شوم با این وضعیتی كه در سه سال گذشته در كشور وجود داشته است آیا می‌توانم كار مثبتی برای مردم كنم یا نه؟ از این‌رو مشاوران و نزدیكان خاتمی در حال بررسی این دغدغه خاتمی هستند تا ببینند با توجه به شرایط موجود آیا خاتمی در صورت پیروزی در انتخابات می‌تواند كار مثبتی برای مردم انجام دهد یا خیر و اگر این دغدغه خاتمی هم مرتفع شود احتمال آمدن او بیشتر از نیامدنش است.
در شرایط حال حاضر همانطور كه خاتمی در جمع اصلاح‌طلبان یزدی عنوان كرده كه تصمیمش را برای حضور در انتخابات گرفته است اما در آینده اعلام می‌كند. آنچه از سخنان اخیر خاتمی برداشت می‌شود تصمیم بر نیامدن است مگر آنكه در ماه‌های آینده اتفاقاتی رخ دهد تا نگرانی‌های خاتمی برای حضور مجدد در انتخابات دهم ریاست‌جمهوری رفع شود تا او تصمیم بر آمدن بگیرد.
با این وضعیت موجود كه خاتمی هم وعده زمان آینده را برای اعلام نظر قطعی‌اش برای حضور در انتخابات می‌دهد به نظر می‌رسد كه اصلاح‌طلبان حداقل تا دو الی سه ماه آینده باید منتظر خاتمی باشند تا علامت سوال از كنار واژه آمدن یا نیامدن خاتمی به كنار برود.